Kochałem płytko i nieszczęśliwie, ostatnio dziką Dolores ,

a po niej zachłanną Jolę, która odarła mnie ze skóry i złudzeń,

lecz na dzisiejszym balu moje kochanie uległo zmianie,

bo piękna i krucha Magdalena mnie wybrała.

- Weź mnie w ramiona – powiedziała.

- Weź jak do grobu – wyszeptała – wyzwól mnie.

Pierwszy pocałunek smakował jak krew.

- Witaj w dekadzie szaleństwa! – mówiła oplatając mnie udami.

- Witaj w wieku nienasycenia – odpowiadałem poddając się burzy.

Teraz spokojniejsi choć nadal głodni wyznajemy sobie miłość.

Gdy odejdę pierwsza – mówi Magdalena – zostawię ci moje ciało,

jeżeli zechcesz wciągniesz je na siebie jak płaszcz wczesną jesienią.

Nie zamykaj mi oczu gdy umrę przed tobą – odpowiadam.

Niech niebo odbija się w nich i chmury niech mącą błękit i zieleń

zanim płomienie zamienią mnie w dym,

zanim ulecę by zmieszać się z powietrzem,

by być w każdym twoim oddechu.